زینب محمدی

آسمان مادر فکر تو بود

زمین گستره‌ی عشق به یاران،

خدمتی کردی تو، که بسازد تا کجاهای کجاها ویران

بسازد تا کسانی و کسانی حیران

دست تو برد مرا به باغ دلتنگی یاد،

فکر تو سبز و سزاوار دلت

عشق، سرمایه‌ی دیرین خودت

و بهارست حالا و تو اینجایی

و من از رحمت گسترده‌ی او می‌خواهم

تا همیشه میهمان بیکران لطفش باشی.

Comments