دکتر محمود جوان

روحیه‌ی همكاری مهندس بهپور از بارزترین خصوصیات اخلاقی آن زنده‌یاد بود. همیشه با خوشرویی و گشاده‌رویی‌ای كه داشت حاضر به كمك به دیگران بود. پروژه‌های زیر را كه دانشجویان در قالب خدمات جهادی انجام می‌دادند همیاری داد. این پروژه‌های مشترك را اینجانب با زنده‌یاد به راه‌ انداخته، نظارت كرده و به اجرا بردیم:

۱-پروژه‌ی مخزن آب شرب شهر دیر استان بوشهر؛

۲-پروژه‌ی سد انحرافی ده‌گپ از نوع بتنی در منطقه‌ی دشمن‌زیاری در سال ۱۳۶۳؛

۳-پروژه‌ی بررسی سیلاب آذر سال ۱۳۶۵ در استانهای فارس و بوشهر، مأموریت از طرف استانداری فارس و دانشگاه شیراز؛

۴-پروژه‌ی سد خاكی شاد‌كام واقع در شمال غرب فارس در ۱۳۷۲؛

۵-پروژه‌ی سد شهید چمران قطب‌آباد جهرم سال ۳-۱۳۷۲؛

۶-پروژه‌ی حفاظت دیواره‌های ساختمان ۱۱ طبقه‌ی رودكی (شامل هتل، منازل مسكونی، سالن سینما، خیابان و كوچه‌های مجاور) سال ۱۳۷۷؛

۷-همكاری در راه‌اندازی مؤسسه‌ی آب دانشگاه شیراز. با توجه به قدرت تصمیم‌گیری و مدیریت بالای مهندس بهپور، ریاست دانشگاه وقت (آقای دكتر زمانی) ایشان را به اتفاق آراء استادان آب دانشگاه شیراز به سمت رئیس مؤسسه انتخاب نمودند و در مدت كوتاه این سمت، كارهای زیربنایی شامل اساسنامه‌ی انستیتو آب تهیه گردید و خط مشی آینده‌ی انستیتو نیز مشخص شد لكن با تغییر مدیریت دانشگاه ادامه‌ی كار این مؤسسه متوقف ماند؛

۸-همكاری ایشان با دانشجویان بخش آبیاری در انجام پروژه‌های درسی كه ایشان همیشه با خوشرویی مراجع مفید در اختیار آنها قرار می‌داد و برای بعضی از دانشجویان وقت زیادی را جهت توضیح بیشتر اختصاص می‌داد.

من به یاد ندارم كه حتی برای یك مرتبه زنده‌یاد درباره‌ی حق‌الزحمه‌ی یكی از پروژه‌ها سخنی به میان آورده باشد. برای یك پروژه، كارفرما بارها از اینجانب در مورد حق‌الزحمه‌ی كار ایشان سؤال كرد و عاقبت هم جوابی دریافت نكرد. به ناچار كارفرما مجبور شد هدیه‌ای برای ایشان بفرستد و این درست 2 سال پس از اتمام پروژه و بهره‌برداری از پروژه انجام گردید.

به یاد ندارم حتی یك مرتبه از یك نفر كوچكترین كلام ناامید‌كننده و یا خدای نكرده ایرادی از ایشان شنیده باشم. مثل شمعی بود كه همیشه اطرافش را روشن می‌نمود و به قول یكی از دانشجویان ۲۵ سال قبل (مدیر موفق فعلی) مهندس بهپور جزء معدود افرادی بود كه «نسخه‌ی پیچیده به دست دانشجو می‌داد نه آنكه دانشجو را سركار بگذارد و به دنبال نخود سیاه بفرستد.»

روحش شاد.

دكتر محمود جوان

۸۴/۲/۱۰

Comments